Sınıfların En Güzeli!

burası ingiltere norwich'te bir okul için tasarlanmış bahçe sınıfı. Jay Hadley tarafından tasarlanmış bu sınıf jay ve 7 yaşındaki oğlu tarafından yapılmış. beni bu sınıftan bahsetmeye asıl iten şeyse jay'in dünyalar tatlısı kızıl saçlı oğlunun bu sınıfı tanıttığı video oldu. nasıl sevgiyle her detayı anlatmış! ne dediğini anlamıyor olsanız dahi, 7 yaşındaki bu çocuğun yine çocuklar için tasarlanmış bir yapıyı nasıl sevgiyle anlattığını görmek için -yazının sonuna eklediğim- bu videoyu izlemenizi tavsiye ederim.

yapının tamamı ahşaptan oluşuyor. yapının tamamında beş farklı ağaç türü var. İskeletinde sedir, kapı ve kapı kasasında meşe, pencerelerde karaağaç, çatıda dişbudak ve cephelerde kokulu karaçam kullanılmış. çatıda bitkiler de yetişiyor, yani yaşayan bir çatısı var. jay hadley'in çok kısa zamanda tamamladığı bu sınıfa belli ki çocuklar kendi aralarında "hobbit evi" diyorlar, çünkü jay'in videosu böyle başlıyor: "bu bizim hobbit evimiz!"

pek de yanlış bir tanımlama değil, küçük boylular için şahane küçük bir yaşam alanı olmuş. pencerelerin birinde bir ağaç, diğerindeyse bir kedi var. bir çocuk için epey büyüleyici olmalı.
videoyu izlerseniz siz de göreceksiniz ki ahşabın kendi içindeki gözlerini bile tek tek seviyor jay'in oğlu. öyle bir sevmek, öyle bir benimsemek :)
bizim beton yığını okulları düşününce hak vermemek elde değil, değil mi?

işte sözü geçen video:

mikro evlerde büyük hayatlar..

Özellikle Amerika'da ve sonra Avrupa'da yaygınlaşan "tiny house movement" olarak adlandırılan mikro ev hareketi, özellikle son bir-bir buçuk yıldır ilgimi fazlasıyla çekiyor. çünkü bu hareket, pek çok cevabı beraberinde getiriyor diye düşünüyorum. tam da bu yüzden mümkün olduğunca mikro evleri kurcalıyor, takip ediyor, blogda da yazmaya çalışıyorum.
mikro ev kavramı; doğada bıraktığımız izlerin azaltılabilmesi açısından çok kıymetli olduğu gibi, "basit" olanın daha insani olduğunu hatırlatması açısından da çok anlamlı. konuşmalarımızdan ya da blog paylaşımlarından gördüğüm kadarıyla bu tarz evlere/hayatlara sempatiyle yaklaşmayan kimse yok. fakat hemen hepimiz bunları sevimli ama uzak bir hayal gibi tartışıyoruz. belki aslında istenilen şey temelde "o" olmadığından, belki de modern hayatların bize başka yaşam biçimlerini dayatması nedeniyle kendi hayallerimizden gitgide uzaklışıyor olduğumuzdann. bilemiyorum.. fakat gerçekten birkaç haftada, hadi bilemedin birkaç ayda el birliğiyle yapılabilen bu küçük yaşam alanları, büyük hayatlar barındırabilme potansiyeline sahip. bunca lafı neden ediyorum? tek bir şey geldi aklıma; "evet iyi hoş da, şimdi bunu yapıcaksın. yarın bi gün çoluk çocuğa karışınca zor abi ya" diyen sevgili tanıdık/tanımadık arkadaşlar: evet bir mikro evde de çocuklarla yaşayabilmek mümkün. Sadece isteyin, yapın ve zevk alın yeter. unutmayalım; daha büyük bir ev çocuk yetiştirmeyi "çocuk oyuncağı" yapmadığı gibi, daha küçük bir yaşam alanı da sizi hapsetmiyor. aksine -çoğunluğu taşınabilir olan- bu mikro evlerle çok daha özgür yaşamlar kurabilmek mümkün.
elbette dar alanlarda yaşamak herkesin harcı değil, ancak bunu seviyorsanız düşünmeniz gereken bir yaşam biçimi, kabul. ama ben bugün sadece birkaç fotoğraf paylaşmak istiyorum ve fotoğraflardaki ailelerin "zorunda kaldığı için" değil, "tercih ettiği için" bu hayatı yaşadıklarını aklımızın bir köşesinde tutmamızı diliyorum..

ÇOCUKLU AİLELER VE MİKRO EVLER..