Sınıfların En Güzeli!

burası ingiltere norwich'te bir okul için tasarlanmış bahçe sınıfı. Jay Hadley tarafından tasarlanmış bu sınıf jay ve 7 yaşındaki oğlu tarafından yapılmış. beni bu sınıftan bahsetmeye asıl iten şeyse jay'in dünyalar tatlısı kızıl saçlı oğlunun bu sınıfı tanıttığı video oldu. nasıl sevgiyle her detayı anlatmış! ne dediğini anlamıyor olsanız dahi, 7 yaşındaki bu çocuğun yine çocuklar için tasarlanmış bir yapıyı nasıl sevgiyle anlattığını görmek için -yazının sonuna eklediğim- bu videoyu izlemenizi tavsiye ederim.

yapının tamamı ahşaptan oluşuyor. yapının tamamında beş farklı ağaç türü var. İskeletinde sedir, kapı ve kapı kasasında meşe, pencerelerde karaağaç, çatıda dişbudak ve cephelerde kokulu karaçam kullanılmış. çatıda bitkiler de yetişiyor, yani yaşayan bir çatısı var. jay hadley'in çok kısa zamanda tamamladığı bu sınıfa belli ki çocuklar kendi aralarında "hobbit evi" diyorlar, çünkü jay'in videosu böyle başlıyor: "bu bizim hobbit evimiz!"

pek de yanlış bir tanımlama değil, küçük boylular için şahane küçük bir yaşam alanı olmuş. pencerelerin birinde bir ağaç, diğerindeyse bir kedi var. bir çocuk için epey büyüleyici olmalı.
videoyu izlerseniz siz de göreceksiniz ki ahşabın kendi içindeki gözlerini bile tek tek seviyor jay'in oğlu. öyle bir sevmek, öyle bir benimsemek :)
bizim beton yığını okulları düşününce hak vermemek elde değil, değil mi?

işte sözü geçen video:

samandan bir ana okulu: "tecilli"

ana sınıfı, okul hayatımın taa yüksek lisansa kadar tek güzel zamanıydı. şimdi tekrar düşünüyorum da ilkokul öncesi güzel göz boyama doğrusu.. şaka bir yana sahiden hayal dünyanızın henüz eğitim sistemi ve yetişkinler kadar yeterince "zehirlenemediği" o güzel zamanlara denk gelen ana sınıfı; boyaları, kağıtları, tavşanlı makasları, parmaklara yapışıp çıkmayan yapıştırıcılarıyla; oyunlarıyla, hikayeleriyle sahiden büyüleyici bir başlangıçtı (ya da son). fakat o büyüleyici zamanı bile üst sınıfların arasına sıkışmış çirkin boyalı sınıflarda geçirdik.

oysa meksika'da laboratorio arquitectura basica mx tarafından tasarlanan saman ana okulu (evet yanlış duymadınız, saman :) samanın mimaride kullanımından daha önce şurada söz etmiştim) bir ana sınıfının nasıl olması gerektiğine işaret eder gibi.

cuernavaca'da bulunan bu ana sınıfının tasarımında temel amaç, okulun karbon ayakizini küçültmek. ana malzemesi olan samanın (yerel tarım artığı olarak temini çok kolay) yanısıra başka yerel-doğal malzemeler kullanılmış ve bol bol gün ışığından yararlanılmış. böylece hem sahiden doğal hem de bir o kadar ucuz bir iş çıkmış ortaya. kalın saman duvarlar akustik ve termal yalıtım sağlarken, diğer yandan çocuklar için nefes alabilen bir mekan vaat ediyor. üstelik kille kaplanan saman duvarlar, yuvarlak hatları, inişli çıkışlı yüzeyleri, neşeli nişleri ile gerçekten masal diyarından çıkmış gibi. nasıl da bir çok güzellik bir araya gelmiş, öyle değil mi?

ama bitmedi; daha da güzeli okulun inşası için halk desteği gelmiş ve tüm okul 8 hafta gibi kısa bir zamanda, çok da ucuza maledilerek el birliği ile yapılmış.

cuernavaca'da sahiden doğayla tamamen barışık bir okul yaratmanın yanısıra, orada okuyacak çocuklarda pırıl pırıl hayal dünyaları, açık zihinler de yaratmayı başaracaklar gibi görünüyor. okulun adı "tecilli" de yerel dilde kelebek kozası anlamına geliyor ki; sanırım tam da bunu kastetmişler. peki sizce de eğitim hayatınız, ağaçların arasında ve ayaklarınızla çiğnediğiniz toprağın ellerinizle şekillendiği duvarlar arasında başlasaydı, sınavlar-testler o kadar çabuk geçirebilir miydi hayal gücünüzü eline?