kaçış planı Llano

daha önce de demiştim buranın işi hayal kurmak, kurulan hayalleri beslemek.. senelerdir -sanırım herkes gibi- biz de arkadaşlar arasında hep "buralardan basıp gitme" hayali kurarız. ancak bir türlü gerçekleştiremedik, eh bazı şeyler dilekolay tabii. yine de umutlarımı yitirmiş sayılmam. yalnızca gidilecek "o yer"de anlaşamıyoruz bir türlü. benim ısrarla "arzın merkezi" dediğim, doğup büyüdüğüm topraklara yakın olma isteğim, müstakbel komşularımın ege sevdası, sonra "burası iyice cozuttu, tümden gidelim" (uruguay, norveç, kamboçya, güney afrika vs vs vs) diye tutturmalar, sonra vay efendim bari dersime gidelimler derken oturduk oturduğumuz yerde. yine de bir yerlerde birilerinin bunu, yani şimdi uydurduğum ismiyle "mikro toplu göç"ü gerçekleştirebildiğini görmek hayallerimi ayakta tutuyor.

dünyanın bir ucunda, austin teksas'ta dört çift akıllılık edip "kaçış planı Llano" adını verdikleri bir minik yerleşke kurmuşlar. temel hayalleri 20 yıllık arkadaşlıklarını doğayla iç içe ve bir arada sürdürebilmekmiş. bu niyetle yola koyulmuşlar ve mimar matt garcia'nın tasarımıyla Llano inşa edilmiş.

her bir ev mümkün olduğunca sürdürülebilir bir anlayışla geliştirilmiş. örneğin çatıların tasarımı sayesinde 5000 galona kadar yağmur suyu depolanabiliyor. burası için çok önemli bir detay, çünkü her ne kadar Llano nehrine yakın da olsa epey kurak bir bölge. yansıtıcı duvarlar yazın iç mekanlar için serinletici bir yalıtım oluşturuyor. aynı şekilde pencereler özel bir yalıtıma sahip.

iç mekanlarda kontrplak kullanılmış. mimar garcia bu konuda "dıştaki metalin soğukluğuna karşın, içeride sıcak his verecek bir malzemeye ihtiyacımız vardı" diyor. eh tabii biz buralarda böyle evlere pek alışkın değiliz, bize beton beton duvarlar gerek. böyle duyunca pek çoğumuza oyuncak evmiş gibi gelebilir ama bu evler zaten minimum maliyet/maksimum fayda ve doğaya en az zarar mantığı üzerine kurulu. demek ki yapılabiliyor..

tüm bunların yanında her bir ev birbirini engellemeden ama eşit derecede Llano nehri manzarasına sahip olacak şekilde konumlandırılmış.

bu minik arkadaş grubu tam zamanlı orada yaşamıyor olsa da Llona'da mümkün olduğunca çok vakit geçirmeye gayret ediyormuş. emekli olunca da tamamen yaşamlarını oraya taşımayı planlıyorlar. bu da çok doğal; epey renkli bir hayatları var gibi görünüyor. Llona sakinlerinden jodi zipp "burası disney filmi gibi. tavşanlar, vaşaklar, geyikler ve her türden kuşumuz var. burada daha fazla vakit geçirdikçe hep daha fazlasını buluyoruz" demiş mesela. bir düşünün; hangimiz istemeyiz ki hem böyle konforlu, hem bu kadar düşük bütçeli, hem sevdiklerimizle hem doğayla iç içe yaşamayı?

konteyner misafir evi ya da bahçede bir kaçamak

Yapı güncesi, daha önce de gemi konteynerlerinin kullanıldığı ‘konteyner mimarisi’ni konu edinmişti. Konteynerler; kolay ulaşılabilirlikleri, ucuzlukları, taşınabilirlikleri ve kolayca kurulabilmeleri açısından gerçekten çok pratik. Dolayısıyla mimaride konteyner kullanımının yaygınlaşması, hatta 'konteyner mimarisi' diye anılan bir alan türemesi sürpriz değil.

Bizler burada, çoğunlukla şantiyelerde işçilerin kalması için kullanılan konteynerlere alışık olsak da, çok daha eğlenceli örneklerini bulmak-yapmak mümkün.

Poteet Architects’ten Jim Poteet’in, sanatçı Stacey Hill’in San Antonio’daki evinin bahçesine ‘kurduğu’ sevimli misafir evi, işte bu örneklerden..

Stacey Hill’in özellikle renginden dolayı tercih ettiği lacivert konteynerin (gerçekten de bahçesine bu rengin çok yakıştığını söylemeden geçemeyeceğim.) bahçeye yerleşiminden sonra Poteet eve, sürgü kapılar, pencereler, ısıtma ve havalandırma sistemi, banyo ve bir kompost tuvalet tasarlamış. Eski telefon direkleri üzerine kurulmuş evin önüne, güzel havalar için küçük, sevimli bir veranda eklemeyi de ihmal etmemişler.

İçeride duvarlar ve zemin için bambu kullanmayı tercih etmişler. Banyoda açık bir duş, elektrikli bir kompost tuvalet, kaymaz zeminin yanı sıra, metal levhalarla kaplanmış şahane kırmızı duvarlar tasarlamışlar.

Evin, benim açımdan en hoş yanlarından birisi ise çatıda kurulmuş olan bahçe. Bu yeşil alan, peyzaj mimarı Jon Ahrens tarafından kurulmuş olan damla sulama sistemiyle sulanıyor. Bu bahçe sayesinde, zaten bahçe içinde kurulu bu küçük evcik, her yanından yeşillerle kaplanmış.

Sürgülü, geniş camları ile bahçeyle yakından ilişkilendirilebilmiş misafir evi, hem verandası hem de çatı bahçesiyle, bulunduğu yerin başından beri bir parçası gibi görünüyor. Ev sahibi Stacey, bahçesine kurulan bu evle ilgili şunları söylüyor: “Bizim de andığımız adıyla ‘konteyner’, benim için müthiş bir kaçış yeri. Çünkü ferah, derli toplu bir alan; aydınlık, sessiz ve şahane bir görüş alanı var. Kızlarım da çok seviyor çünkü aslında pratik olarak oyun oynamaya her an hazır boş bir kutu”

Gerçekten de asıl çıkış noktası misafir evi olmasına ragmen, belli ki Stacey’nin ana evinin eğlenceli, sık sık kaçamak yapılan küçük bir parçası olarak kullanılıyor çoğu zaman.

Bana kalırsa ana malzemesi metal olan ve böyle dümdüz, köşeli bir yapının; modern görünümünü kaybetmeden, oldukça sıcak bir havaya sahip olabilmesi zor. Fakat yapılan tasarım, hepsinin üstesinden bir çırpıda gelivermiş gibi görünüyor. Fotoğraflara bakıp da "burada misafir olmak hiç de fena olmazdı" diye düşünmemek elde değil..